| تبليغات | X |
|
زمستان است
|
سند اخلاقی اعضای انجمن هواداران داریوش
انجمن هواداران داریوش، گروهیست مستقل، خود جوش و مردمی متشکل از دوستداران داریوش اقبالی هنرمند محبوب و فعال اجتماعی. گروه هواداران داریوش با در پیش گرفتن رویکردی واقع گرایانه برای ارتقاء سطح فرهنگ هواداری در بین دوستداران بیشمار داریوش عزیز شکل گرفته است.
ارتقاء سطح فرهنگ هواداری به معنای کاربردی تر شدن حضور هواداران در فعالیت های هنری - اجتماعی همسو با اهداف و افکار والای شخص داریوش نازنین ؛
ارتقاء فرهنگ هواداری با خارج کردن هواداران از قالب کلیشه ای مرسوم به وسیله ی یاد آوری مسئولیت خطیر هواداری ؛
مسئولیت هواداری به معنای آشنا شدن با وظایفیست که هرکدام از ما نسبت به هنرمند محبوبمان، جامعه، انجمن هواداران و نیز نسبت به خود برعهده داریم ؛
بر این اساس نکاتی چند تحت عنوان مرامنامه ی هواداران داریوش در ذیل این مقدمه بیان خواهد شد که در کنار دیگر اصول نانوشته ی انسانی و اخلاقی از جانب هواداران بیشمار داریوش نازنین مورد تائید قرار گرفته و بکار گرفته می شود .
مرامنامه ی انجمن هواداران داریوش
- ما برای وصل کردن آمدیم -
ایجاد رابطه میان تمامی هواداران داریوش عزیز در سر تا سر کره ی خاکی و در پی آن شکل گیری دوستی و همدلی میان اعضای انجمن.
" دوستی کلید درهای بسته است و مرهم دل های شکسته "
" دل جایگاه مهر است، نه جای جوشش و کینه "
آدرس اینترنتی انجمن
http://launch.groups.yahoo.com/group/DariushFan
وبلاگ رسمی انجمن هواداران داریوش
با تشکر
تیم مدیریت گروه هواداران داریوش
فریاد كه از عمر جهان هر نفسی رفت / دیدیم کزین جمع پراکنده کسی رفت *
چه سخت است بر ما پایان منظومهی زندگانی مردی که عارفانه میگفت و عاشقانه مینوشت، مردی که شعر بود و شعر او؛ مرغ طوفانی که حکایت این آخرین پروازش دلهایمان را در اندوهی اشکبار، به چلهی اشک و ماتم نشاند.
با سینهای آکنده از اندوه درگذشت انسانی وارسته و عاشق، استاد تورج نگهبان را به انسان، ایران، جهان اندیشه و هنر و همچنین بازماندگان آن بزرگمردِ آزاد تسلیت میگوییم.
بی شک فقدان حضور ایشان در عرصه ی شعر و هنر پارسی اتفاقی غم انگیز و ضایعه ای جبران ناپذیر است که بر احوال ترانهی نوین سرزمینمان رخ دادهاست . هرچند نمی توان بر انسانی بزرگوار مرگ را متصور بود که این "صوفیِ سفرهای عشق" دیر زمانیست که از دولت عشق به بیمرگی رسیده است.
آنجا که نبضی می ایستد، ستاره ای به گل می نشیند و آنجا که اشکی می ریزد، شعری تازه می روید.
اردلان سرفراز
داریوش اقبالی
فرید زلاند
آدینه - یکم شهریور ماه ۱۳۸۷
* هوشنگ ابتهاج (سایه)
