تساوي

معلم پاي تخته داد مي زد
 صورتش از خشم گلگون بود
 و دستانش به زير پوششي از گرد پنهان بود
ولي ‌آخر كلاسي ها
لواشك بين خود تقسيم مي كردند
وان يكي در گوشه اي ديگر جوانان را ورق مي زد
براي آنكه بي خود هاي و هو مي كرد و با آن شور بي پايان
تساوي هاي جبري رانشان مي داد
خطي خوانا به روي تخته اي كز ظلمتي تاريك
غمگين بود
تساوي را چنين بنوشت
يك با يك برابر هست

 
 از ميان جمع شاگردان يكي برخاست
هميشه يك نفر بايد به پا خيزد
به آرامي سخن سر داد
تساوي اشتباهي فاحش و محض است

معلم ناله آسا گفت
بچه ها در جزوه هاي خويش بنويسيد
 يك با يك برابر نيست

۱. پلیس فرانسه دست به تعقیب دو نوجوان سیاه پوست می زند. دو نوجوان متواری در اثر این تعقیب و گریز جان خود را از دست می دهند

۲.مردمی که جسد این دو نوجوان را کنار خیابان دیده اند اقدام به عکسبرداری با گوشی های تلفن همراه خود می کنند و به وسیله sms عکسها در سطح شهر گسترش می یابد.

۳. این دو نوجوان در محله مهاجر های فرانسه زندگی می کردند.محله هایی که مردمانش از کشورهای تحت سلطه فرانسه در گذشته به این کشور آمده اند ودر فرانسه بچه دار شده اند. ولی در فرانسه به این مهاجر زاده ها به چشم غریبه هایی که جا را برای فرانسوی ها تنگ کرده اند نگاه می شود.

۴. فرانسه در آتش این رفتارهای نژادپرستانه در حال سوختن است و زندگی هم چنان برای مهاجرهای فرانسه به سختی می گذرد و بی کاری. فقر. اعتیاد و بی هویتی و... مشکلات اصلی آنهاست.

۵.سوالی توی ذهنم روی افکارم رژه میره" که چرا در هزاره سوم  انسانهای متمدن امروزی توانایی تحمل یکدیگر را ندارن؟ چرا هنوز انسانها در سراسر این کره خاکی هم نوعان خود را با واژه هایی مثل نژاد. رنگ پوست و .... طبقه بندی می کنن؟"

۶.یادم می افتد که در وبلاگ داریوش مطلبی درباره کنگره ای پیرامون موضوع مهاجرت خوانده بودم. یک بار دیگه همان مطب را می خوانم. مطلبی با عنوان زخم های یک ملت.

۷.وقتی داشتم یک بار دیگر مطلب "زخمهای یک ملت" را می خوندم صحبتهای داریوش را در گردهمایی سالانه سازمان SHARE دیدم. مطمئنم که در جریان کامل ماجرا هستی. ولی نتونستم کلامی رساتر و شیواتر از کلام داریوش پیدا کنم.

۸.یکی دیگر از آسیب هایی که کشورهای دنیا را تهدید میکند که ما هم به نوعی درد و رنج آن را لمس کرده ایم، هجوم پناهندگانی است که خواسته یا ناخواسته کشورشان را ترک کرده اند. از سرزمین من سالی بیش از 190 هزار نفر به کشورهای مختلف پناهنده می شوند و نقض کنوانسیون ژنو 1951 از طرف دولت ها باعث گردیده که فرزندان پناهندگان در معرض آسیب هایی مثل افسردگی، فرار از خانه و اعتیاد قرار گیرند.

۹.به این فکر می کنم که فاصله بین یک هنرمند واقعی و متعهد با انسانهای دیگر چقدر زیاد است. اینکه اسطوره موسیقی ایران فاصله ای بین حرف و عملش وجود نداره.

۱۰. یک بار دیگه آهنگی از داریوش انتخاب می کنم و زنگار از آینه روحم می زدایم با کلامی جادویی وقتی که میگه:" به بچه هامون چی بگیم ..... بگیم که بی هویتیم ..... گدای حق خودمون ..... پشت درای غربتیم"

یا حق

سلام

امروز وبلاگ زمستان رو راه انداختم تا بنویسم

از درد و رنج وطنم . از خاکی که به تاراج رفته و از بغضی که برای من به جا مونده.

می نویسم از همه کسانی که تمام زندگیشون رو برای آزاد بودن وطنشون فدا می کنن.

من  خواهم نوشت از داریوش اقبالی کسی که برای من بیشتر از یک آوازخوان و هنرمنده. که داریوش برای من یک ایدولوژی و  یک مکتب فکریه. و خواهم نوشت از همه کسانی که با او همسو و  همراهند.

و سخنی دارم با تو

در این راه همراهم باش. من برای کمک تو یک یا علی بدهکارم

یا علی